Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

Επτα Τιμωρίες


Τιμώρησα τον εαυτό μου εφτά φορές


...
Την Πρώτη ,σαν δοκίμασα της δόξας τα σκαλιά να ανέβω,απομυζώντας του αδύναμου την σκλαβιά.

...

Την Δεύτερη , σαν έκανα τον χολωμένο μπρος τον παράλυτο και τον σακατεμένο.


...

Την Τρίτη, σαν διάλεξα την ευκολία , ενώ μπορούσα να διαλέξω δυσκολία.

...

Την Τέταρτη , σαν διέπραξα μια αμαρτία ,παίρνοντας τα λάθη άλλων για δικαιολογία.

...

Την Πέμπτη ,σαν υπάκουσα όντας δειλός , και κόμπασα μετά πως ήμουν δυνατός.

...

Την Έκτη ,σαν σήκωσα τα ρούχα λίγο ψηλά , τις λάσπες της ζωής για να αποφύγω.


...

Την Έβδομη ,σαν τον θεό εξύμνησα κι όλους τους ύμνους αρετή θεώρησα

.

Χαλίλ Γκιμπράν

  



Ούτως ή άλλως , η επίγνωση του αν οι πράξεις μας είναι τιμωρία προς την ανώτερη φύση μας ή οχι , αυτή και μόνο αυτή και όχι οι πραξεις μας , χτίζει την κόλαση ή τον παράδεισο που ήδη ζούμε στο Όσιο Τώρα. Δεν μας τιμωρεί κανεις θεος με κόλαση ή μας επιβραβευει με κανενα παραδεισο . Εμεις είμαστε οι θεοί του εαυτού μας και με την καθε μας ανασα , χτίζουμε ή αποδομούμε την κόλαση του εαυτού μας , ειτε το θελουμε είτε όχι .  Αυτός απλά , θα πάρει την ... Δευτέρα Πάρουσια μας και θα μοιράσει τα τετράδια της Ζωής μας διορθωμένα . 
.

Τρελός του Χωριου 




Video : Rowan Atkinson The School Master

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Απο το Η μέχρι το Ω

ΠτΗση . 
Η υπέροχη διαδικασία , 
του να γίνουμε αυτο που δεν είμαστε . 
Του να νιώσουμε αυτό που δεν εχουμε καταφέρει να φτάσουμε , 
βασιζόμενοι οχι στις ρίζες της ανασας 
και στον κορμό της εξέλιξής μας , 
αλλα στην αλαζονεία 
και τον εγωϊσμό της ανθρώπινης φύσης  μας. 
Τον εγωϊσμό του να πεταμε 
ολόκληρο το τόξο της ΥπΑρξης μας , 
εκεί που στοχεύει το βέλος του νού μας . 


Τότε είναι που η πτΗση , αλλάζοντας ενα μόνο της γράμμα , μας αποβάλλει απο την καθαρότητα του ουρανού της , 
που προσπαθήσαμε τόσο βέβηλα να κερδίσουμε . 
Ετσι , η πτΗση , 
γίνεται πτΩση . 
Ομως ακόμα και εκει , 
στην πτΩση , 
η Αγία Αρχή , 
δεν μας στερεί την εξέλιξη . 
Δένει την πορεία μας , 
με το " ω " , το γράμα της κίνησης , 
της επανάληψης , 
της προσπάθειας 
ελπίζοντας , 
πως θα εχουμε μάθει απο τον πόνο της προηγούμενης πτΗσης , 
πως τα φτερα του εγωϊσμού ειναι πτωτή εύνοια και πως πρέπει να καταΛάβουμε κάποια στιγμή 
την διαφορετικότητα του ρόλου των Βελών του Νού μας 
και του Τόξου της Υπαρξής μας . 
Αν κατανοήσουμε αυτή την Σπουδή , του να μπορεί να ταξιδεύει η συνειδητότητα μας μαζί με το καθαρο φώς του βέλους της νόησης μας , 
χωρίς όμως να χανουμε 
την αίσθηση των ριζών της ύπαρξής μας ούτε στιγμή , 
τότε θα γίνουμε ... Σπουδαίοι ;) . 

Προ-Βληματικές ΣημειΏσεις ενος τρελού, στο ΑγριοΛόγιο 2016

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου