Επικοινωνία με τον θεό

Η εκκλησία έχει το μακροβιότερο και πιο προσοδοφόρο Marketing στον κόσμο. Ποιός άλλος θα κατάφερνε να πουλάει πχ σταυρουδάκια από το ξύλο του σταυρου του μαρτηρίου ,2000 χρόνια ανελλιπώς σε εκατομμύρια προσκυνητές ,χωρις κανείς να αναρωτηθεί πόσο μεγάλος ήταν αυτός ο σταυρός που καλύπτει τέτοιες ανάγκες ζήτησης .Εκει είναι που μπαίνει ο καλός Μαρκετίστας. Πετάει ένα :'Θαύμα Χριστιανοί' και συνεχίζονται οι πωλήσεις ρολόϊ . Αυτές είναι δουλειές. Αυτές που διαμορφώνουν καταναλωτικές συνειδήσεις .Δηλαδή συνειδήσεις χωρίς Κρίση.
.
Αλιλούϊα Αλιλούϊα
.
Απο την Μονή Μπαξεντίου του Μεγαλοάρπαγα.
Πάτερ Αλλόφρον της κοινώτητος

Και ένα VIDEO για το πως μπορει να συνδιαστει η θεία λειτουργεία και το λαϊκο συναισθημα http://www.youtube.com/watch?v=7MhlIsz1jvg

Έρως και Ψυχή

Ο οδoιπόρος νους μου ,κουρασμένος σήμερα από την πορεία του στην Ερημο της Υλης , διψασμένος απο το σφυροκόπημα του Ήλιου των Αναγκών , βρήκε μια απρόσμενη σκιά σε ένα βράχο . Κάθησε και παρατήρησε σταγόνα σταγόνα ,στοίχο στοίχο , να στάζει η ανάσσα του ουρανού , δώρο στους διψασμένους οδοιπόρους ,ένα ποίημα .Δεν ξεδίψασα .Το μάζεψα στις χουφτες μου και σας το προσφέρω.

.
Χαμογελάς.

Στα ματια σου γλυστράω .

Δεν με κοιτάς ,

μα πές μου που να πάω.

Που να σε ζητώ;

Που να σε αγαπώ;

Που να σε ξεχνώ;

Και με φιλάς.

Η ανασσα σου αγριεύει.

Και σου ζητώ,

αυτό που περισσεύει.

Δυο αναπνοες.

Λεξεις μου παλιές.

Κάτι να μην θές.

Θέλω να καίς

αστρο μου ,

κι αν θές,

να με προσέχεις

στις φτηνές μου τις στιγμές,

Κι από εκει ψηλά

ρίξε μια ματιά

Πές μου πως βλέπεις

τα δικά μου τα παράπονα.
.

.

Μνήμες παμπάλεες .Τότε που ο Έρωτας ήταν ακόμη θεός..
.
.

.
.
.
Δεν γνωρίζω ποιος έγραψε αυτή την ποιηση ,την ερμηνεύει όμως εξαιρετικά ο Παπακωνσταντίνου

Τραγουδόντας Λόγο.

Οι Αβορίγινες πιστεύουν ότι ο θεός έδωσε στον Άνθρωπο την φωνή όχι για να μιλάει αλλά για να τραγουδάει. Πόσα πιό ουσιαστικά θα είχαμε πεί άν συζητούσαμε κάπως έτσι?http://www.youtube.com/watch?v=xcyOgxsjGwo
.
.

.

Η κουβέρτα της Αλήθειας

Όταν ήμαστε μικροί , η κουβέρτα της Άλήθειας είναι τεράστια . Τυλιγόμαστε μέσα της δυο και τρείς φορές. Σκάμε από την ζέστη και την θαλπωρή που μας προσφέρει. Μεγαλώνουμε. Θέλουμε να νοιώσουμε και άλλα πέρα από αυτήν την κουβέρτα. Την τυλιγουμε λοιπόν και ξεκινάμε το εσωτερικό μας ταξίδι. Θέλουμε να βιώσουμε το ψέμα ,την ζήλια την εγκατάληψη ,το μίσος ,την αγάπη ,την αφοσίωση ,την απώλεια και τοσα άλλα που μας επιφυλάσει Άγια Ροή. Αρχίκα όλα άγνωστα ,πρωτογνωρα,και όμορφα.Μετά όμως πολλά από αυτά δεν τα αντέχουμε καθώς πέφτει σκοτάδυ στην ζωή μας .Κρυώνουμε. Βγάζουμε την αγαπημένη μας κουβέρτα της Αλήθειας να δυπλο ή ακόμα αν είναι δυνατόν να τριπλοσκεπαστούμε γιατί είναι βαρύ το ψύχος των βραδυνών (μας και των άλλων) σκέψεων. Έχουμε μεγαλωσει όμως πολύ και η κουβέρτα ,αφήνει ακάλυπτα πότε τα πόδια και πότε το κεφάλι .Ποτε το δεξί ή το αριστερό χέρι ,να πράτει μακρυά από την επίβλεψή της. Είναι και αυτός ο εγωισμός μου μας κρατάει τεντωμένους σαν γυφτικα σκεπάρνια. Πως να χωρέσει μαζί ,Αλήθεια και Εγωϊσμός .Αυτος ,ακόμα και σε όλο το σύμπαν δεν χωράει μόνος του.Κόβει και ράβει την κουβέρτα της Αλήθειας στα μέτρα του,καταστρέφοντας την . Οσοι μπορουν και κουλουριάζονται σκεπάζονται από αυτήν (οσο περνάει ο χρόνος ,η Αλήθεια ,θέλει όλο και περισσοτερο κόπο για σε σκεπάσει). Οι υπόλοιποι θα νοιώσουν το φιλί του Χειμώνα των Χαμένων (στην ύλη) Σκέψεων
.
Καλή μας Νύχτα

.

.

Και τέλος ,ένα Βιντεάκι για το πως χρησιμοποιεί ο εγωισμός την κουβέρτα της αλήθειας.http://www.youtube.com/watch?v=TpB4Cwer_qw

.

.

.

(Υ)ιός να σου πετύχει

Είσαι Γουρούνι

Ένα μικρό γουρουνάκι γεννήθηκε

Είχε πολλά αδελφάκια και όλα μαζί απολάμβαναν την αγάπη της μητέρας τους παρά το στριμοξίδι "Πήγαινε πιο κει ρε Μπάμπη .Κορέους πιάσαμανε"

Το γουρουνάκι μεγάλωνε τρέχοντας από εδώ και από εκεί ,αχόρταγο για ζωή και φαΐ

"Ρε Μπάμπη ,τι θα γένει με αυτούς τους κορέους ? Έξι μήνους δεν έχεις ξεκολλημό από δίπλα μου."Όμως που να ήξερε το μικρό μας γουρουνάκι ότι πάνω από το νεανικό του κεφαλάκι παίζονται δισεκατομμύρια

Η μαμά του είχε από καιρό τώρα εξαφανιστεί. Του είπαν πως είχε πάει ένα μεγάλο ταξίδι και πως θα αργούσε πολύ να γυρίσει Όμως το μικρό μας γουρουνάκι ήθελε να της δείξει που μεγάλωσε και ήταν πια ένας δυνατός και όμορφος έφηβος Ζητούσε το χάδι της τα βράδια "Μπάμπη άμανε ξανακλάσεις την ώρα που κοιμάμαι θα σου φέρω τους κορέους μου στην μούρη σου". Το άλλο πρωϊ "το καλό αφεντικό μου που με φροντίζει και με ταΐζει θέλησε να το πάει μια βόλτα για να μου φτιάξει λίγο την διάθεση . Γαμώτο .Μια βόλτα ειπαμενε μα παμενε ,τον Μπάμπη τι τονε θελουμενε μαζί μας? "

Ο "καλός πατερούλης " όπως τον έλεγαν, που τα φρόντιζε 1 χρόνο τώρα, τα έλυσε από την μηχανή και τα έβαλε μέσα σε ένα δωμάτιο. Ήταν και άλλος ένας καλός κύριος εκεί που κρατούσε κάτι γυαλιστερό στο χέρι του. Το δωμάτιο βρώμαγε από αίμα . Το γουρουνάκι μας φοβότανε και πήγε κάτω από τα πόδια του πατερούλη για προστασία. Αυτός το σήκωσε ,το έβαλε πάνω σε ένα τραπέζι γεμάτο κομμάτια κρέας .Του τέντωσε τα πόδια και τα χέρια και ο άλλος κυριούλης έβαλε το γυαλιστερό πράγμα στο λαιμό του μικρού μας γουρουνιού Πονούσε ,καθώς αυτό του έκοβε τον λαιμό αργά για να μην γεμίσουν αίματα. Ένιωθε τις αισθήσεις τους να το εγκαταλείπουν καθώς η ακατάσχετη αιμορραγία του είχε τυφλώσει τα μάτια. Είχε σπασμούς σε όλο του το κορμί. Δεν μπορούσε να ανασάνει .Πνιγόταν Σκοτάδι Φοβόταν πολύ. Όμως ΄,εκεί στο απόλυτο σκοτάδι διέκρινε μια γνώριμη φιγούρα. Τη μητέρα του .Στεκόταν εκεί δίπλα του. Του έγλυψε τις πληγές ,και έφυγαν μαζί.

Ο καλός πατερούλης κρέμασε το κεφάλι του δίπλα σε αυτό της μητέρας του. Και πιο δίπλα ,ποιος άλλος .Ο Μπάμπης.

.

.

Καλή μας όρεξη

.

.

.

Κουίζ αντίληψης

Ποια η διαφορά της παραπάνω και της παρακάτω φωτογραφίας ?

Echo

.
Είχα δει μερικά θρίλερ με εξωγήινους που εκτελούσαν εντολές από ένα μεγάλο μυαλό ότε ύμην νέος. Τώρα τελευταία αρχίζω και συνειδητοποιώ ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει και στις ''ανεπτυγμένες κοινωνίες μας . Δεν εξηγείται διαφορετικά. Ανοίγω τηλεόραση και βλέπω τα κανάλια να αναπαράγουν την ίδια είδηση. Οι ταινίες να έχουν πάνω κάτω τα ίδια θέματα (σεξ και βία). Οι εφημερίδες και τα περιοδικά είναι σαν να διαβάζεις το ίδιο πράγμα που ακούς γύρω σου . Οι άνθρωποι κινούνται προς τις ίδιες κατευθύνσεις με κοφτό ρομποτικό τρόπο έχοντας το βλέμμα τους γεμάτο εντολές από το Master Mind. Αγόρασε ,πούλα ,πήδηξε ,φάε, είναι από τις βασικότερες εντολές. Αν τους ρωτήσεις 'Τι κάνεις ?' θα σου απαντήσουν όλοι "Τρέχω" .Όλες οι συζητήσεις και οι πράξεις τους καταλήγουν πάντα σε αυτές τις τέσσερις εντολές. Έχουμε γίνει όλοι echo αυτών που μας κινούν και μας προγραμματίζουν Το χειρότερο όμως είναι πως έχουμε μείνει μόνο ο απόηχος του εαυτού μας. Πρέπει να φτιάξω ένα τεράστιο ξυπνητήρι να το βάλω στην Ομόνοια και να το αφήσω να χτυπάει συνέχεια μήπως και ξυπνήσουμε. Γιατί άν είναι να είμαι echo προτιμώ να δουλεύω στα σκυλάδικα να βγάζω και κανένα φράγκο επιπλέον
.
.
http://www.youtube.com/watch?v=8BhrLv-wfSo&feature=related
.
.
.

Πόλεμος

Αυτή η ανάρτηση είναι πολύ σκληρή. Όποιος δεν έχει δυνατό στομάχι καλό θα είναι να μην την διαβάσει.
.
.
Ακούω συχνά στην τηλεόραση κάποιους θερμόαιμους ανθρωπίσκους που εκμεταλλευόμενοι τον πόνο της καθημερινότητας του απλού ανθρώπου,προσπαθούν να περάσουν μηνύματα πολέμου. Και επειδή με την χρήση των media μας έχουν καλλιεργήσει στο μυαλό μας το σύνδρομο του προβάτου , δεν υποτιμώ ούτε στιγμή την σκέψη ότι αυτοί οι άνθρωποι κάποτε μπορεί να αποκτήσουν οπαδούς. Σε αυτούς είναι αφιερωμένη η σημερινή ανάρτηση
.
.
.
Ήρωες ονομάζουν τους εαυτούς τους, βγαλμένοι από τα αζήτητα κάποιων χωρών . Αποβράσματα που τους δόθηκε η εξουσία των όπλων.


.

Και κάποιοι άλλοι που γεννήθηκαν από την οργή των προηγούμενων πολέμων και τον φανατισμό ,και φαντάζουν ήρωες στα μάτια των παιδιών.


.
Είτε στο όνομα του θεού είτε του Αλλάχ
Οι πράξεις αυτών των ανθρώπων γεννούν καταστροφή


.
εξαθλίωση


.
Η αγάπη κάνει την καρδία να αντέχει


.
Όχι όμως και ο φόβος


.

ή ο πόνος της απώλειας


.

Μεγαλύτερο θύμα του πολέμου τα παιδιά

Άλλα θα εγκαταλειφθούν


.

και θα καταλήξουν στον αργό θάνατο της πείνας


.

Άλλα θα πάρουν τις απαραίτητες πρώτες βοήθειες


.

ενώ άλλα όχι


.

και θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στην λάσπη



.

Ποιος όμως θάνατος συγκρίνεται με αυτόν που επέρχεται από τον βιασμό της παιδικής ψυχής ?

.

Συνέχεια οι ειδήσεις μιλούν για θύματα πολέμου σε μάχες .Ποτέ όμως κανείς δεν δείχνει ένα από αυτά

.

ή τι αφήνουν πίσω τους οι βομβαρδισμοί από εξελιγμένους πυραύλους

.

Αυτοί που αυτοπυρπολούνται , κανείς δεν τους έχει ρωτήσει ,αν η φωτιά που έκαψε το κορμί τους ,είχε μεγαλύτερο πόνο από αυτόν πόνο της μνήμης του πολέμου και της απώλειας.

.

Στοιβαγμένα κορμιά σαν κρέατα, ετοιμάζονται για το τελευταίο τους ταξίδι. Αυτοί που τους αποχαιρετούν θα ζήσουν ακόμα για λίγο στην κόλαση.

.

Ειλικρινά δεν ξέρω ποιους να λυπηθώ περισσότερο. Αυτούς που έμειναν ,αυτούς που έφυγαν ή εμένα που δεν έκανα τίποτα για να αποτρέψω τέτοια γεγονότα.

.

Κάποιοι κάποτε προσπάθησαν ,έστω και φορώντας μία μπλούζα .Έστω και με μία πορεία.

.

Εκ μέρους όλων των υπολοίπων που ζούμε την ζωή μέσα από τις τηλεοράσεις μας ,ζητάω από τον θεό μόνο ένα πράγμα. Συγχώρεση .Για όλα όσα μπορούσαμε και δεν κάναμε. Και μπορεί αυτός να μας την δώσει .Τα παιδιά μας όμως ΠΟΤΕ'.

.

.

Μετά από όλα αυτά ,μόνο ένα τραγούδι μου έρχεται στο μυαλό

http://www.youtube.com/watch?v=p7pAvbjChQM&feature=related

.

.

.

Κωλοχαρακτήρες

Θα προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε κάποιες κατηγορίες κωλοχαρακτήρων.
.
.

Ο Συναισθηματικός

.

.

Ο Γλεντζές

.

.

Ο Ανέμελος

.

.

Ο Εργασιομανής

.

.

Ο Αναποφάσιστος

.

.

Ο Αθλητικός

.

.

Ο Οικολογικός

.

.

Αυτός που θέλει να περάσει ένα μήνυμα

.

.

Ο Σκοτεινός

.

.

Ο Κυριλέ

.

.

Ο Σβέλτος

.

.

Ο Παρατηρητικός

.

.

Και τέλος ο Ερωτευμένος

.

.

Τι τα θες. Οι κωλοχαρακτήρες βρίσκονται παντού γύρω μας.

Καινούρια συμφωνία χρόνου

Για μια φορά ακόμα ,χρόνια καλά και πολλά να έχουμε.
Και για μια φορά ακόμα να ευχηθούμε .... να έχουμε την ευκαιρία για μια φορά ακόμα να ευχόμαστε.
Μέσα από την καρδία μου ,ευχή , να κυλά στις φλέβες μας, η αυταπάτη του ενός χρόνου ακόμα να καμπουριάζει επιπλέον την ήδη φορτωμένη πλάτη μας.
2008 χρόνια από την γένεση του Χριστού.
2008.000 χρόνια από την γένεση το ανθρώπου.
2008.000.000 από την γέννεση του σύμπαντος.
Ούτε ο θεός δεν θυμάται πότε γεννηθήκαμε Ίσως γιατί το Πότε δεν έχει σημασία . Σημασία έχει το ότι γεννηθήκαμε ,και ακόμα περισσότερο το ότι Ζούμε. Ποιος το γιορτάζει όμως αυτό ? Ποιος στολίζει ένα δένδρο για τον εαυτό του ? Ποιος καλεί φίλους για να γιορτάζει τις στιγμές του ,καλές και άσχημες ? Ποιος χαμογελάει βλέποντας μια μικρογραφία του μαιευτηρίου που γεννήθηκε με τον γιατρό και τις νοσοκόμες σε αναπαράσταση την ώρα που τον φέρνουν στον κόσμο ,κρατώντας τα δώρα της Ζωής ?
Όλοι πολύ θα το θέλαμε όμως δεν έχουμε χρόνο . Πνιγόμαστε βλέπεις στις αυταπάτες των πάντα πολλών υποχρεώσεών μας. Είμαστε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και προσπαθούμε να ταξινομήσουμε το σκοτάδι Αγωνιούμε να βάλουμε τις σκιές σε μία σειρά.Αυτή είναι πιό σκοτεινή .Η άλλη έχει λίγο παραπάνο γκρίζο. Και κάποια στιγμή όταν τυχαία ψιλαφούμε το παράθυρο και ακόμα πιο τυχαία το ανοίγουμε και μπαίνει φως,όλα αλλάζουν.Οι σκιές χάνονται. απο το δωμάτιο και από την ζωή μας. Καταλαβαίνουμε την ματαιότητα των πράξεών μας. Όμως η μνήμη του Ψαριού που μας μαστίζει , φέρνει καινούρια συμφωνία σκιάς και ερέβους,για να μας κάνει να νιώσουμε ασφάλεια . Υπογράφουμε ,΄κλείνουμε το παράθυρο και ξαναρχίζουμε.

.
.
Τεστ ? Πόσο μπορεί ο καθένας μας να αντέξει να ρεμβάσει την θέα του παραθύρου του φωτός του? Παρακαλώ σημειώστε τα δευτερόλεπτα και στείλτε τα σε μήνυμα
.
.
Καλή μας χρονιά