Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008

Η άρνηση των Θυρών

Πέλαγος η νεογέννητη ζωή μας .
Ορίζοντας ανοιχτός .
Και η ανάγκη μας να ανασάνουμε μυστικούς κόσμους ,ανοιχτότερη.
Οι άνθρωποι που μας πλησίαζαν ,έμοιαζαν με ανεξερεύνητα εξωτικά δάση.
Άλλοι πιο μακρινοί ,έμοιαζαν με νησιά ,τυλιγμένα με την μαγεία του πελάγους των Υπάρξεων.
Κάποιοι έγιναν φεγγάρια στις ζωές μας.
Πότε φωτεινά,
και πότε ολοσκότεινα.

.
Μεσήλικη σχεδόν η ζωή μας πια
Τους ορίζοντες διαδέχτηκαν οι τοίχοι .
Οι αρνήσεις της Λογικής για Ελευθερία.
Κάποιες από αυτές ,έχουν παράθυρα ,για να ξεγελούν την αρχέγονη ανάσα μας για Ορίζοντες.
Κάποιες ανάσες μας πεθαίνουν πάνω στο τζάμι ,αφού δεν μπορούν να ελευθερωθούν .
Ψυχοραγούν ,αλλάζοντας της διαφάνειες του κρυστάλλινου ΌΧΙ ,σε πρόσκαιρη θαμπάδα.
Όσο για τις Πόρτες .
Αυτές βασανίζουν περισσότερο την ψυχή.
Στους συμπαγείς τοίχους ,κάποτε θα ανοίξουμε μια τρύπα .
Στους τοίχους με πόρτα όμως ,ποτέ.
Δεν τρυπιέται η ΕΠΙΛΟΓΉ Ίσως γιατί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ επιλέγω δεν συμαινεί να έχω και μια άλλη εναλλακτική ,αλλά να έχω το θάρρος να την ακολουθήσω.
.
.
Εγώ τρελός είμαι .
Όμως μετρήστε εσείς οι γνωστικοί ,τις πόρτες ,τους τοίχους ,και τα παράθυρα που θα προσπεράσετε από την κρεβατοκάμαρά σας μέχρι το γραφείο της εργασίας σας , και φανταστείτε ότι ο κάθε ένας από αυτούς τους τοίχους χτίστηκε με τα ίδια μας τα χέρια από ΦΌΒΟ .
Ποιοι ορίζοντες μας έχουν μείνει για να ζούμε και να ανασαίνουμε ?


16 σχόλια:

Aviator είπε...

Πολύ ενδιαφέρον το τελευταίο ερώτημα... και οι φωτογραφίες!

Καλημέρα.. :)

Trellos_tou_xoriou είπε...

Kalimera Aviator.
Exeis dikio oti to erotima einai eniaferon . Na bro endiaferousa apantisi den katafera akoma :)))

candy's τετραδιάκι είπε...

Mμμμ..ολα ωραια :)

Aviator είπε...

Νομίζω η θάλασσα, τα σύννεφα και τα αστέρια πάντα θα μας εμπναίουν...

Trellos_tou_xoriou είπε...

Se euxaristo tetradiaki tis kanti gia to gluko xamogelo kai kurios gia tin analutiki sou prosegkisi sto louben tis ousias tis anartiseos mou. Hsoun diafotistikotati :))))

Trellos_tou_xoriou είπε...

Aviator
H thalassa, ta sunefa ,ta asteria ,ta xamogela ton anthropon, oi epoxes,h gh ,ola auta.... eimaste emeis.Mesa mas zoun kai ekselisontai ta sumpanta ton bulon tou theou.
.
Mallon prepei na kopso to kitrino xapi :)

evaggelia-p είπε...

Τοίχοι κτισμένοι γύρω μας, λαβύρινθος χωρίς αρχή και τέλος, να συνθλίβουν κάθε εκατοστό ελευθερίας... τι φοβούνται, παρά μόνο τα όνειρά μας;
Εμπνευσμένη η εικαστική σου παρέμβαση. :)

Trellos_tou_xoriou είπε...

evaggelia-p

Το όνειρο είναι το ένα πόδι της Ελευθερίας . Το άλλο ,η αυτογνωσία. Μικρό κορίτσι είναι αυτή και όλο θέλει να τρέξει .Να μετρήσει τον κόσμο με το βήμα της. Ομως η Μητρια Λογική ολο την μαλώνει και της χτήζει τα ονειρα με φόβους.

candy's τετραδιάκι είπε...

Ελα μωρε μη παρεξηγας..ηταν ενα αυθορμητο σχολιακι :))

Ασε που τωρα τελευταια ολο σε αναλυσεις μπαινω και δεν κανει καθολου :*

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

mono oi orizontes pou epilegoume emeis xwris diamesolavites

Trellos_tou_xoriou είπε...

Δεν θα παρεξηγούσα ποτέ ενα λευκό (?) τετραδιάκι . Δεν υπάρχει βαθύτερη ανάληση από ένα χαμόγελο :).

Trellos_tou_xoriou είπε...

Κράσί και νερό στα όνειρά μας
.
Ορίζοντες με δόσεις , πουλάνε οι περισσοτεροι ... σωτήρες . Μετά έρχονται οι δοσατζίδες και σου ζητάνε ανάσες με τόκο .
Καλώς ήρθες στον κήπο τουτο.
Χρειαζομαστε Κρασί και νερό για τα ονειρά μας

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

@trlletoyxwrioy ...kalos se vrika ,me krasaki kai nero ginontai pio omorfa ta pragmata ...

"ζαχαρούλα.." είπε...

τοίχοι και πόρτες... και προσπερνάμε και ρίχνουμε κλεφτές ματιές.. μέχρι που ένας τοίχος δεν είναι δίπλα μας αλλά μπροστά μας.. μας κλείνει τον δρόμο.. και τότε αρχίζουμε να ασχολούμαστε μαζλι του για να βρούμε λύση και όχι απλά να προσπεράσουμε!!!

καλησπέρα!!!

Trellos_tou_xoriou είπε...

Κρασί & Νερό στα ονειρά μας
.
Συμφωνώ με τουτη την οπτική .Παρόλα αυτά σκέτον οινο και οχι κράσσον οινον(αραιομενος οίνος δηλ κρασί) ,πινουν τα δικά μου ονειρα .Γι αυτό και ειναι πάντα τύφλα :)))

Trellos_tou_xoriou είπε...

Ζαχαρούλα.
.
Εχεις δίκιο. Αυτό συμβαίνει γιατί μας έχουν μάθει να ονειρευόμαστε τοίχους στην ζωή μας . Αυτούς προσδοκούμε (αθελά μας ίσως ) και όταν τα ονειρά μας πραγματοποιούνται ,τοτε διαλέγουμε ένα ωραιότατο σημείο σε αυτόν τον κατα τα άλλα πανέμορφο τοίχο ,για να...... χτυπάμε το κεφάλι μας. Γιατί ,πώς να προσπεράσεις τις προσδοκίες σου ,ακόμα και αν δεν ήταν τελικά σωστες ? Θέλει θάρρος η Ελευθερία (και η Σούλα ,και η Ελένη κλπ) .
.
Χάρηκα που άφησες ένα ομορφο λουλούδι στον κήπο μας(έχω σχιζοφρένεια και γι αυτο μιλάω μερικες φορες στον πληθυντικό) :)))

Προ-Βληματικές ΣημειΏσεις ενος τρελού, στο ΑγριοΛόγιο 2016

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου