Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Νεότερος


.


Ό,τι δείχνω, 
είναι η ουράνια πηγή,
με τον έρωτα,
με τα στήθη.

Ό,τι δείχνω, 
είναι η ουράνια επιστροφή,
με γυμνά δάκρυα
με πόνο θησαυρισμένο στο βλέμμα.

.



Ο ποιήτής είναι μια νύχτα στη θάλασσα.

.

Θεέ μου σε κυνηγώ
όπως παιδί τις πεταλούδες.

Θεέ μου σε κυνηγώ
όπως παιδί τους συνομηλικούς μου
στο δειλινό παιχνίδι.

.

Αισθάνομαι μόνος
αφού δεν υπάρχει δεύτερη ζωή ν’ αλλάξουμε
και το φεγγάρι ταξιδεύει πάντα ίδιο.

Σύντροφε ουρανέ
άλλοτε η ελπίδα φεγγοβολούσε στα χέρια
κοιτάζω το σώμα βρίσκω τ’ όνειρο
πάει κ’ η αγάπη
χάνεται
σαν το νερό στην πέτρα.

.


Τι είναι πια ένα δέντρο; 
Τι είναι τ’ ασημένια φύλλα;
Μέσ’ στην ορμή της ερημιάς 
γινόμαστε διάφανοι.


Ποίηση Νίκος Καρούζος 

.
.

.
.
.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Προ-Βληματικές ΣημειΏσεις ενος τρελού, στο ΑγριοΛόγιο 2016

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου