Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Εκπτωτα σκιρτήματα





Κάποτε ,
όταν η καρδιά μου
πρωτοσκίρτησε από Ερωτά ,
και μετά βίωσε τον βαθύ του πόνο ,
η Γιαγιά Τρέλα μου ,
με πήρε στην αγκαλιά της
και μου είπε μια ιστορία.


http://www.youtube.com/watch?v=mXHDVlU1Y8A

...Ετσι ,
ο Ερωτας
με τα φτερά του Αγγελού ,
έρχεται και φεύγει απρόσμενα .
Με το μέλι ,
γλυκαίνει τα χείλη των ψυχών και μετά ,
οταν φεύγει ,
μένει μόνο ο πόνος του κεντριού
και πολύ πολύ αργότερα ,
ίσως ,
στις άκρες των χειλιών,
κρατά η μνήμη ,
λίγο από την πρώτη γλύκα.
-Και γιατί είπε ο Αγγελος τον Ερωτα Κλέφτη,
γιαγιά ;
-Γιατι ο Ερωτας ,
πριν πολλά χρόνια ,
ήταν ο αγαπημένος Αγγελος του Θεού .
Ομως ,
ερωτεύθηκε βαθιά την Ευτυχία .


Ο θεός όταν κατάλαβε
την βαθιά ανάγκη του Έρωτα
για την αγαπημένη του κόρη ,
τους χώρισε,
γιατί ενας άγγελος ,
πρέπει να δίνει την αγάπη του σε όλους.
Ο Ερωτας όμως ,
μην μπορώντας να αντέξει μακρυά της ,
αποφάσισε νa κλέψει τα φτερά
που ο θεός του πήρε πίσω,
και να πέσει από τον
τεράστιο γκρεμό
που χωρίζει τον παράδεισο
από την κόλαση.
Όμως ο διάβολος
ζήλεψε αυτόν τον ετοιμοθάνατο άγγελο,
που τυλιγόταν γύρω του σαν δίχτυ ο Πόνος
και τον έπνιγε ,
τον σκότωνε
και του άφηνε ίσα ίσα
μια υποψία τελευταίας ανάσας στα χείλη του
για να συνεχίσει να ζεί .
Του έδωσε πίσω τα φτερά που είχαν πέσει δίπλα του ,
και του είπε ,
"Η δική σου κόλαση ,
είναι πιό σκληρή από την δική μου .
Εσύ θα δώσεις πιό πολύ πόνο στους ανθρώπους
από αυτόν που μπορώ να δώσω εγώ.
Φύγε"

http://www.youtube.com/watch?v=GqBa4Y3UbGU&feature=related

Από τότε ο Ερωτας παραμονεύει
στις καρδιές των ανθρώπων ,
γλυκαίνοντας τες ,
για να περάσει μέσα από αυτες η Ευτυχία .
Κάθε φορά προσπαθεί να την κλέψει
Όμως ο θεός την φέρνει αμέσως πάλι κοντά του.
Αυτή πρίν χαθεί από την αγκαλιά του ,
προλαβαίνει να του χαρίσει ένα φιλί.


Ο Έρωτας μένει μόνος .
Δακρύζει .
Και αυτό το δάκρυ ,
έχει τόσο πόνο μέσα του,
που όταν πέσει κάτω ,
πονά σαν κεντρί
στις καρδιές μας "

Περι Γραφής Φωτός

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Για Μένα

Η Φωτό Μου
«Με ρωτάς το πως γίνηκα τρελός.Να πως:Μια μέρα, καιρό, καιρό πριν γεννηθούν πολλοί θεοί, ξύπνησα από βαθύ έναν ύπνο κι ανακάλυψα πώς όλες οι μάσκες μου είχαν κλεφτεί-κι οι εφτά μάσκες που είχα φτιάξει και είχα φθείρει μες σε εφτά ζωές-τότες έτρεξ'αμασκοφόρετος μές' από τους ανθρωπόβριθους δρόμους κραυγάζοντας: "κλέφτες, κλέφτες τρισκατάρατοι κλέφτες". Άντρες,γυναίκες,με περιγέλασαν και κάποιοι τρέξανε στα σπίτια τους σκιαγμένοι από μένα. Κι όταν έφτασα στην αγορά ένας νιός σκαρφαλωμένος σε μια στέγη φώναξε: "είναι τρελός". Σήκωσα τα μάτια να τον αντικρύσω΄ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο για πρώτη φορά. Για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο και η ψυχή μου φλογίστηκε από αγάπη για τον ήλιο και δεν ήθελα τις μάσκες μου πια τώρα. Και μέσα σε έκσταση φώναξα: " ευλογημένοι οι κλέφτες που 'κλεψαν τις μάσκες μου". Έτσι γίνηκα τρελός. Και βρήκα και τα δυό τους: λεφτεριά και σιγουριά,μέσα στην τρέλα μου΄τη λεφτεριά της Μοναξιάς,τη σιγουριά της ακαταληψίας,γιατί όποιοι μάς καταλαβαίνουν σκλαβώνουν κάτι μέσα μας. Μα, άς μην είμαι και τόσο υπερφίαλος για τη σιγουριά μου.Ακόμα κι ένας κλέφτης, φυλακωμένος,είναι ασφαλισμένος από έναν άλλον κλέφτη". Χαλίλ Γκιμπράν