Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Κρατώ ;


.
.

Σιωπή κρατώ,

κοιτάζοντας τα μάτια σου ,
να μην ταράξω
την κρυστάλλινη επιφάνεια
της θάλασσας,
που αντέχει μεσα τους .

Χωρίς ορίζοντες .

Μια θάλασσα φτιαγμένη
από μια χούφτα άμμο ,
που κλέψαμε μαζί ,
θυμάσαι ;
απ' την κλεψύδρα του θεού.
Και ενα κοχύλι ,
που μας έδωσε σαν τιμωρία
για να ορίζει ως προσδόκιμο ,
τον ήχο
της αυταπάτης της.


Κραυγή κρατώ,

δουλεύοντας σκληρά
το πύρινο αλέτρι των Ηδωνών
για να οργώνω τις αισθήσεις σου .
Και όμως.
Περίμενα να ανθίσει Φως,
από τις πληγές που έσπειρε η ανάσα μου
και πότισε το βαθύ σου "Ναι" .
Αυτό το πνιγμένο στα χείλη ,
λίγο πρίν στάξει σαν "Ισως" στην Καρδιά.


Εσένα ... ,
δεν κρατώ.

Ίσως γιατί οι χούφτες μου
είναι γεμάτες απο Αλήθειες .
Γι αυτό και δεν σε κράτησα ποτέ .
Γιατί αν σε όριζα
θα χανες τα φτερά σου ,
και εγώ τον ουρανό μου.


Σώπασε τώρα και άκου .
Οχι εμένα .
Τα αστέρια που στάζουν Φώς.

Μικρές σταγόνες "Μη"
που ραγίζουν το "Οχι" της Νύχτας.



Σωπα και άκου .
Οχι εμένα .
Την βαριά ανάσα της Γής
καθώς γεννά Ζωή .
Το πρώτο τραγούδι ,
αρώματα ψιθυριστά ,
των ανθισμένων υπάρξεων.



Ακου .
Οχι εμένα .
Τα συναισθήματα ,
που λέγονται πίσω από τα λόγια .
Οι κραυγές πίσω από τα βλέμματα
Τα ραγίσματα της ψυχής
πίσω από τα αγγίγματα


Και όταν μάθεις
να ακούς την Σιωπή ,
μέσα σε όλα αυτά ,
τότε θα μάθεις να ακούς
και εμένα


.
.


.
.
.

Από την Συλλογή μου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Προ-Βληματικές ΣημειΏσεις ενος τρελού, στο ΑγριοΛόγιο 2016

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου