Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Πως τα αστέρια ...

.
.
How the stars seem to shimmer,
the sweet scents of the garden,
how the creaking gate whispered,
and a footstep skimmed over the sand,
how she then entered, so fragrant,
and then fell into my two arms!
Ah sweetest of kiss, languorous caresses,
While I stood trembling,
searching her features concealed by her mantle.
My dreams of pure love, forgotten forever!
All of it's gone now!
I die hopeless, despairing,
And never before have I loved like this!
.
.
http://www.youtube.com/watch?v=4mX7ugJ5NM8&feature=related
.
.

E lucevan le stelle

ed olezzava la terra
stridea l'uscio dell'orto
e un passo sfiorava la rena.
Entrava ella, fragrante,
mi cadea fra le braccia.
Oh! dolce baci, o languide carezze,
mentr'io fremente
le belle forme disciogliea dai veli!
Svani per sempre il sogno mio d'amore
L'ora e fuggita
e muoio disperato!
E non ho amato mai tanto la vita!
tanto la vita!

.
.
Ακούγεται το
http://www.youtube.com/watch?v=ynJsRBRRW3A&feature=player_embedded#
TOSCA - G. PUCCINI - E Lucevan Le Stelle - OPERA IMAGINAIRE - Carlo BERGONZI
.
.
.

Περι Γραφής Φωτός

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Για Μένα

Η Φωτό Μου
«Με ρωτάς το πως γίνηκα τρελός.Να πως:Μια μέρα, καιρό, καιρό πριν γεννηθούν πολλοί θεοί, ξύπνησα από βαθύ έναν ύπνο κι ανακάλυψα πώς όλες οι μάσκες μου είχαν κλεφτεί-κι οι εφτά μάσκες που είχα φτιάξει και είχα φθείρει μες σε εφτά ζωές-τότες έτρεξ'αμασκοφόρετος μές' από τους ανθρωπόβριθους δρόμους κραυγάζοντας: "κλέφτες, κλέφτες τρισκατάρατοι κλέφτες". Άντρες,γυναίκες,με περιγέλασαν και κάποιοι τρέξανε στα σπίτια τους σκιαγμένοι από μένα. Κι όταν έφτασα στην αγορά ένας νιός σκαρφαλωμένος σε μια στέγη φώναξε: "είναι τρελός". Σήκωσα τα μάτια να τον αντικρύσω΄ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο για πρώτη φορά. Για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο και η ψυχή μου φλογίστηκε από αγάπη για τον ήλιο και δεν ήθελα τις μάσκες μου πια τώρα. Και μέσα σε έκσταση φώναξα: " ευλογημένοι οι κλέφτες που 'κλεψαν τις μάσκες μου". Έτσι γίνηκα τρελός. Και βρήκα και τα δυό τους: λεφτεριά και σιγουριά,μέσα στην τρέλα μου΄τη λεφτεριά της Μοναξιάς,τη σιγουριά της ακαταληψίας,γιατί όποιοι μάς καταλαβαίνουν σκλαβώνουν κάτι μέσα μας. Μα, άς μην είμαι και τόσο υπερφίαλος για τη σιγουριά μου.Ακόμα κι ένας κλέφτης, φυλακωμένος,είναι ασφαλισμένος από έναν άλλον κλέφτη". Χαλίλ Γκιμπράν