Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Μικρές Ταξιαρχιες ονείρων ...

... απρόσκλητες ,
σαν τα πουλιά μαζεύτηκαν στην δύση της Αγάπης .


Γαντζώθηκαν απο τα κλαδιά της ανθισμένης Μνημοσύνης 
προσπαθώντας , 
να μην τα παρασύρει ο άνεμος της Ανάγκης να πετάξουν ,
μακρυά , κοντά ;
Δύσκολο να πεις ,
στους ορίζοντες του Ίσως . 

Ξημέρωσε .
Τα πουλιά χαθήκαν.

Μονο ενα παράθυρο ανοιχτό ,
σαν άδειο κάδρο ,
να κρέμεται μετέωρο ,
Λές ,έτοιμο πως θα  πέσει , μοιάζει
καρφωμένο σε ενα σορό απο πέτρες . 

Μα τα πρόσωπα που κάποτε το γέμιζαν, 
βυθίστηκαν στην Λήθη 

Ποιημα μου , απο την προσωπική μου συλλογή 

4 σχόλια:

Uouo Uo είπε...



thank you

سعودي اوتو


Despoina Oikonomou Elafintas είπε...

!!!!!!

Πολυ ωραιο....

δεν εχει το πληκτρολογιο "Σιωπη" , για να στειλω

Ανώνυμος είπε...

Τον Αιολο να προσεχεις..να χεις τα ματια σου ανοιχτα μη και αφησει ανοιχτο τον ασκό του, τον Αιολο να προσεχεις!!

...και κεινες τις πετρες να τις κρατας στερεες...ακους?

Ανώνυμος είπε...

https://www.youtube.com/watch?v=tL9KWB0M4UU

Προ-Βληματικές ΣημειΏσεις ενος τρελού, στο ΑγριοΛόγιο 2016

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου