Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Ποτε ΟΜΠΑΜΑ πότε ΟΣΑΜΑ ...




... πότε ΜΕΡΚΕΛ και ΤΡΟΣΚΑ'ΝΑ .
το χω καταλάβει ήδη ,στη ζωή μου, το παιχνίδι .
Εχω καταλάβει ήδη στης ζωής μου το ταξίδι
πως πουλάει το σεξ το Δραμα ,και όχι η ουσία , μα η ρεκλάμα .
Ολά ίδια πιά .Τα ίδια .Της ζωής αποκαΐδια
Τι κι αν είσαι ανοιχτομάτης τι κι αν είσαι αυγουλομάτης
είτε είσαι ανοιχτομάτης είτε είσαι αυγουλομάτης
Όλο ίδια και τα ίδια, αν μυαλό 'χεις ροκανίδια.

Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο
βρε θα γίνει εδώ το Σούλι.Την κοπάνησες Ρασούλη.
Γύρω γίνεται το Σούλι, γίνε μέγας πια μικρούλη
Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο ραχάτι πές αντίο.

Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας
Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι
Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι
Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας.


Αφιερωμένο στο πιόνι ΟΣΑΜΑ ΜΠΙΛ ΑΝΤΕΝ ,
των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων,
που θυσιάστηκε σήμερα στην Παγκόσμια σκακιέρα .
Οικονομικά συμφέροντα
που έχουν ήδη στήσει το σκηνικό του πολέμου
στην βόρια Αφρική και την Μέση Ανατολή ,
και παράλληλα την οικονομική εξαθλίωση
και κατα συνέπεια στρατιωτική καθοδήγηση για ... άλλα ξένα συμφέροντα ,
στην οποία έχουν βουλιάξει τη Νότια Ευρώπη (των γουρουνιών αγγλιστί )
(PortugalItalyIrlandGreeceSpain )
και απλά περιμένει την οργισμένη θετική ψήφο των Αμερικανών ,
αφού βέβαια γίνουν ντέ και καλά
κάποια αντίποινα της ΑΛΚΑΙΝΤΑ στις ΗΠΑ
(προεκλογική περίοδος στην Αμερική βλέπετε .Τυχαίο ;)
για να πάρει την συναίνεσή του Αμερικάνικου λαού
και στρατού και να ξεκινήσει το μεγάλο πανηγύρι ,
που χρόνια , προσεκτικά , ετοιμάζουν ,
οι οικονομικοί ΑΛΉΤΕΣ .

http://www.youtube.com/watch?v=1uwOL4rB-go

Περι Γραφής Φωτός

Συνοδηπόροι

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Για Μένα

Η Φωτό Μου
«Με ρωτάς το πως γίνηκα τρελός.Να πως:Μια μέρα, καιρό, καιρό πριν γεννηθούν πολλοί θεοί, ξύπνησα από βαθύ έναν ύπνο κι ανακάλυψα πώς όλες οι μάσκες μου είχαν κλεφτεί-κι οι εφτά μάσκες που είχα φτιάξει και είχα φθείρει μες σε εφτά ζωές-τότες έτρεξ'αμασκοφόρετος μές' από τους ανθρωπόβριθους δρόμους κραυγάζοντας: "κλέφτες, κλέφτες τρισκατάρατοι κλέφτες". Άντρες,γυναίκες,με περιγέλασαν και κάποιοι τρέξανε στα σπίτια τους σκιαγμένοι από μένα. Κι όταν έφτασα στην αγορά ένας νιός σκαρφαλωμένος σε μια στέγη φώναξε: "είναι τρελός". Σήκωσα τα μάτια να τον αντικρύσω΄ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο για πρώτη φορά. Για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό μου πρόσωπο και η ψυχή μου φλογίστηκε από αγάπη για τον ήλιο και δεν ήθελα τις μάσκες μου πια τώρα. Και μέσα σε έκσταση φώναξα: " ευλογημένοι οι κλέφτες που 'κλεψαν τις μάσκες μου". Έτσι γίνηκα τρελός. Και βρήκα και τα δυό τους: λεφτεριά και σιγουριά,μέσα στην τρέλα μου΄τη λεφτεριά της Μοναξιάς,τη σιγουριά της ακαταληψίας,γιατί όποιοι μάς καταλαβαίνουν σκλαβώνουν κάτι μέσα μας. Μα, άς μην είμαι και τόσο υπερφίαλος για τη σιγουριά μου.Ακόμα κι ένας κλέφτης, φυλακωμένος,είναι ασφαλισμένος από έναν άλλον κλέφτη". Χαλίλ Γκιμπράν